| заарештува́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | заарештува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | заарешту́ймо | |
| 2 особа | заарешту́й | заарешту́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | заарешту́ю | заарешту́ємо, заарешту́єм |
| 2 особа | заарешту́єш | заарешту́єте |
| 3 особа | заарешту́є | заарешту́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | заарештува́в | заарештува́ли |
| жін.р. | заарештува́ла | |
| сер.р. | заарештува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| заарешто́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| заарешто́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| заарештува́вши | ||