| заучи́ти – дієслово доконаного виду | ||
| (завчити) | ||
| Інфінітив | заучи́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | заучі́мо, заучі́м | |
| 2 особа | заучи́ | заучі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | заучу́ | зау́чимо, зау́чим |
| 2 особа | зау́чиш | зау́чите |
| 3 особа | зау́чить | зау́чать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | заучи́в | заучи́ли |
| жін.р. | заучи́ла | |
| сер.р. | заучи́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| зау́чений | ||
| Безособова форма | ||
| зау́чено | ||
| Дієприслівник | ||
| заучи́вши | ||