| карачкува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | карачкува́тий | карачкува́та | карачкува́те | карачкува́ті |
| родовий | карачкува́того | карачкува́тої | карачкува́того | карачкува́тих |
| давальний | карачкува́тому | карачкува́тій | карачкува́тому | карачкува́тим |
| знахідний | карачкува́тий | карачкува́ту | карачкува́те | карачкува́ті |
| орудний | карачкува́тим | карачкува́тою | карачкува́тим | карачкува́тими |
| місцевий | на/у карачкува́тому, карачкува́тім | на/у карачкува́тій | на/у карачкува́тому, карачкува́тім | на/у карачкува́тих |