| карба́ч – іменник чоловічого роду | ||
| (батіг) | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | карба́ч | карбачі́ |
| родовий | карбача́ | карбачі́в |
| давальний | карбачу́, карбаче́ві | карбача́м |
| знахідний | карба́ч | карбачі́ |
| орудний | карбаче́м | карбача́ми |
| місцевий | на/у карбачі́, карбачу́ | на/у карбача́х |
| кличний | карба́чу* | карбачі́* |
| [арх.] |