| карте́чний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | карте́чний | карте́чна | карте́чне | карте́чні |
| родовий | карте́чного | карте́чної | карте́чного | карте́чних |
| давальний | карте́чному | карте́чній | карте́чному | карте́чним |
| знахідний | карте́чний | карте́чну | карте́чне | карте́чні |
| орудний | карте́чним | карте́чною | карте́чним | карте́чними |
| місцевий | на/у карте́чному, карте́чнім | на/у карте́чній | на/у карте́чному, карте́чнім | на/у карте́чних |