| картуля́рій – іменник чоловічого роду | ||
| (збірник копій грамот – у середні віки) | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | картуля́рій | картуля́рії |
| родовий | картуля́рію | картуля́ріїв |
| давальний | картуля́рію, картуля́рієві | картуля́ріям |
| знахідний | картуля́рій | картуля́рії |
| орудний | картуля́рієм | картуля́ріями |
| місцевий | на/у картуля́рії, картуля́рію | на/у картуля́ріях |
| кличний | картуля́рію* | картуля́рії* |
| [іст., частіше вживається у множині] |