| кару́нчатий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | кару́нчатий | кару́нчата | кару́нчате | кару́нчаті |
| родовий | кару́нчатого | кару́нчатої | кару́нчатого | кару́нчатих |
| давальний | кару́нчатому | кару́нчатій | кару́нчатому | кару́нчатим |
| знахідний | кару́нчатий, кару́нчатого | кару́нчату | кару́нчате | кару́нчаті, кару́нчатих |
| орудний | кару́нчатим | кару́нчатою | кару́нчатим | кару́нчатими |
| місцевий | на/у кару́нчатому, кару́нчатім | на/у кару́нчатій | на/у кару́нчатому, кару́нчатім | на/у кару́нчатих |