| | |
| біди́ти – дієслово недоконаного виду | | |
| | |
| (бідувати) | | |
| | |
| | |
| Інфінітив | біди́ти |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | біді́мо, біді́м |
| 2 особа | біди́ | біді́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | біди́тиму | біди́тимемо, біди́тимем |
| 2 особа | біди́тимеш | біди́тимете |
| 3 особа | біди́тиме | біди́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС |
| 1 особа | біджу́ | бідимо́, біди́м |
| 2 особа | біди́ш | бідите́ |
| 3 особа | біди́ть | бідя́ть |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| бідячи́ |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | біди́в | біди́ли |
| жін. р. | біди́ла |
| сер. р. | біди́ло |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
|
| Безособова форма |
|
| Дієприслівник |
| біди́вши |
| | |
| [діал.] | | |