| ви́дути1 – дієслово доконаного виду | ||
| (від: видувати) | ||
| Інфінітив | ви́дути | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ви́дуймо, ви́дмімо, ви́дмім | |
| 2 особа | ви́дуй, ви́дми | ви́дуйте, ви́дміть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ви́дую, ви́дму | ви́дуємо, ви́дуєм, ви́дмемо, ви́дмем |
| 2 особа | ви́дуєш, ви́дмеш | ви́дуєте, ви́дмете |
| 3 особа | ви́дує, ви́дме | ви́дують, ви́дмуть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | ви́дув | ви́дули |
| жін.р. | ви́дула | |
| сер.р. | ви́дуло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| ви́дутий | ||
| Безособова форма | ||
| ви́дуто | ||
| Дієприслівник | ||
| ви́дувши | ||