| | |
| вишаро́вувати – дієслово недоконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | вишаро́вувати |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | вишаро́вуймо |
| 2 особа | вишаро́вуй | вишаро́вуйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | вишаро́вуватиму | вишаро́вуватимемо, вишаро́вуватимем |
| 2 особа | вишаро́вуватимеш | вишаро́вуватимете |
| 3 особа | вишаро́вуватиме | вишаро́вуватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС |
| 1 особа | вишаро́вую | вишаро́вуємо, вишаро́вуєм |
| 2 особа | вишаро́вуєш | вишаро́вуєте |
| 3 особа | вишаро́вує | вишаро́вують |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| вишаро́вуючи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | вишаро́вував | вишаро́вували |
| жін. р. | вишаро́вувала |
| сер. р. | вишаро́вувало |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
|
| Безособова форма |
|
| Дієприслівник |
| вишаро́вувавши |