| вкру́чений1 – дієприкметник | ||||
| (угвинчений) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | вкру́чений | вкру́чена | вкру́чене | вкру́чені |
| родовий | вкру́ченого | вкру́ченої | вкру́ченого | вкру́чених |
| давальний | вкру́ченому | вкру́ченій | вкру́ченому | вкру́ченим |
| знахідний | вкру́чений | вкру́чену | вкру́чене | вкру́чені |
| орудний | вкру́ченим | вкру́ченою | вкру́ченим | вкру́ченими |
| місцевий | на/у вкру́ченому, вкру́ченім | на/у вкру́ченій | на/у вкру́ченому, вкру́ченім | на/у вкру́чених |