| гурча́ння – іменник середнього роду | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | гурча́ння | гурча́ння |
| родовий | гурча́ння | гурча́нь |
| давальний | гурча́нню | гурча́нням |
| знахідний | гурча́ння | гурча́ння |
| орудний | гурча́нням | гурча́ннями |
| місцевий | на/у гурча́нні, гурча́нню | на/у гурча́ннях |
| кличний | гурча́ння* | гурча́ння* |
| [розм.] |