| двовві́гнутий – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | двовві́гнутий | двовві́гнута | двовві́гнуте | двовві́гнуті |
| родовий | двовві́гнутого | двовві́гнутої | двовві́гнутого | двовві́гнутих |
| давальний | двовві́гнутому | двовві́гнутій | двовві́гнутому | двовві́гнутим |
| знахідний | двовві́гнутий | двовві́гнуту | двовві́гнуте | двовві́гнуті |
| орудний | двовві́гнутим | двовві́гнутою | двовві́гнутим | двовві́гнутими |
| місцевий | на/у двовві́гнутому, двовві́гнутім | на/у двовві́гнутій | на/у двовві́гнутому, двовві́гнутім | на/у двовві́гнутих |