| доду́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | доду́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | додмі́мо, додмі́м, доду́ймо | |
| 2 особа | додми́, доду́й | додмі́ть, доду́й, доду́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | додму́, доду́ю | додмемо́, додме́м, доду́ємо, доду́єм |
| 2 особа | додме́ш, доду́єш | додме́те, доду́єте |
| 3 особа | додме́, доду́є | додму́ть, доду́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | доду́в | додули́ |
| жін.р. | додула́ | |
| сер.р. | додуло́ | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| доду́вши | ||