>
| еманаці́йний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | еманаці́йний | еманаці́йна | еманаці́йне | еманаці́йні |
| родовий | еманаці́йного | еманаці́йної | еманаці́йного | еманаці́йних |
| давальний | еманаці́йному | еманаці́йній | еманаці́йному | еманаці́йним |
| знахідний | еманаці́йний | еманаці́йну | еманаці́йне | еманаці́йні |
| орудний | еманаці́йним | еманаці́йною | еманаці́йним | еманаці́йними |
| місцевий | на/в еманаці́йному, еманаці́йнім | на/в еманаці́йній | на/в еманаці́йному, еманаці́йнім | на/в еманаці́йних |