>
| емпіріокрити́чний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | емпіріокрити́чний | емпіріокрити́чна | емпіріокрити́чне | емпіріокрити́чні |
| родовий | емпіріокрити́чного | емпіріокрити́чної | емпіріокрити́чного | емпіріокрити́чних |
| давальний | емпіріокрити́чному | емпіріокрити́чній | емпіріокрити́чному | емпіріокрити́чним |
| знахідний | емпіріокрити́чний | емпіріокрити́чну | емпіріокрити́чне | емпіріокрити́чні |
| орудний | емпіріокрити́чним | емпіріокрити́чною | емпіріокрити́чним | емпіріокрити́чними |
| місцевий | на/в емпіріокрити́чному, емпіріокрити́чнім | на/в емпіріокрити́чній | на/в емпіріокрити́чному, емпіріокрити́чнім | на/в емпіріокрити́чних |