| заручи́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | заручи́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | заручі́мо, заручі́м | |
| 2 особа | заручи́ | заручі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | заручу́ | зару́чимо, зару́чим |
| 2 особа | зару́чиш | зару́чите |
| 3 особа | зару́чить | зару́чать |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | заручи́в | заручи́ли |
| жін.р. | заручи́ла | |
| сер.р. | заручи́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| зару́чений | ||
| Безособова форма | ||
| зару́чено | ||
| Дієприслівник | ||
| заручи́вши | ||