| зуби́ти – дієслово недоконаного виду | ||
| Інфінітив | зуби́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | зубі́мо, зубі́м | |
| 2 особа | зуби́ | зубі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | зуби́тиму | зуби́тимемо, зуби́тимем |
| 2 особа | зуби́тимеш | зуби́тимете |
| 3 особа | зуби́тиме | зуби́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | зублю́ | зу́бимо, зу́бим |
| 2 особа | зу́биш | зу́бите |
| 3 особа | зу́бить | зу́блять |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| зу́блячи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | зуби́в | зуби́ли |
| жін. р. | зуби́ла | |
| сер. р. | зуби́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| зуби́вши | ||