| крутопле́чий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | крутопле́чий | крутопле́ча | крутопле́че | крутопле́чі |
| родовий | крутопле́чого | крутопле́чої | крутопле́чого | крутопле́чих |
| давальний | крутопле́чому | крутопле́чій | крутопле́чому | крутопле́чим |
| знахідний | крутопле́чого, крутопле́чий | крутопле́чу | крутопле́че | крутопле́чих, крутопле́чі |
| орудний | крутопле́чим | крутопле́чою | крутопле́чим | крутопле́чими |
| місцевий | на/у крутопле́чому, крутопле́чім | на/у крутопле́чій | на/у крутопле́чому, крутопле́чім | на/у крутопле́чих |