| легу́ючий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | легу́ючий | легу́юча | легу́юче | легу́ючі |
| родовий | легу́ючого | легу́ючої | легу́ючого | легу́ючих |
| давальний | легу́ючому | легу́ючій | легу́ючому | легу́ючим |
| знахідний | легу́ючий | легу́ючу | легу́юче | легу́ючі |
| орудний | легу́ючим | легу́ючою | легу́ючим | легу́ючими |
| місцевий | на/у легу́ючому, легу́ючім | на/у легу́ючій | на/у легу́ючому, легу́ючім | на/у легу́ючих |