| миротво́рець – іменник чоловічого роду, істота | ||
| відмінок | однина | множина |
| називний | миротво́рець | миротво́рці |
| родовий | миротво́рця | миротво́рців |
| давальний | миротво́рцеві, миротво́рцю | миротво́рцям |
| знахідний | миротво́рця | миротво́рців |
| орудний | миротво́рцем | миротво́рцями |
| місцевий | на/у миротво́рцеві, миротво́рці, миротво́рцю | на/у миротво́рцях |
| кличний | миротво́рцю | миротво́рці |