| миротво́рчий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | миротво́рчий | миротво́рча | миротво́рче | миротво́рчі |
| родовий | миротво́рчого | миротво́рчої | миротво́рчого | миротво́рчих |
| давальний | миротво́рчому | миротво́рчій | миротво́рчому | миротво́рчим |
| знахідний | миротво́рчий | миротво́рчу | миротво́рче | миротво́рчі |
| орудний | миротво́рчим | миротво́рчою | миротво́рчим | миротво́рчими |
| місцевий | на/у миротво́рчому, миротво́рчім | на/у миротво́рчій | на/у миротво́рчому, миротво́рчім | на/у миротво́рчих |