| морда́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | морда́тий | морда́та | морда́те | морда́ті |
| родовий | морда́того | морда́тої | морда́того | морда́тих |
| давальний | морда́тому | морда́тій | морда́тому | морда́тим |
| знахідний | морда́тий, морда́того | морда́ту | морда́те | морда́ті, морда́тих |
| орудний | морда́тим | морда́тою | морда́тим | морда́тими |
| місцевий | на/у морда́тому, морда́тім | на/у морда́тій | на/у морда́тому, морда́тім | на/у морда́тих |