| наку́рений – дієприкметник | ||||
| (здобутий перегонкою) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | наку́рений | наку́рена | наку́рене | наку́рені |
| родовий | наку́реного | наку́реної | наку́реного | наку́рених |
| давальний | наку́реному | наку́реній | наку́реному | наку́реним |
| знахідний | наку́рений | наку́рену | наку́рене | наку́рені |
| орудний | наку́реним | наку́реною | наку́реним | наку́реними |
| місцевий | на/у наку́реному, наку́ренім | на/у наку́реній | на/у наку́реному, наку́ренім | на/у наку́рених |