| напада́ючий1 – дієприкметник | ||||
| (від: напада”ти) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | напада́ючий | напада́юча | напада́юче | напада́ючі |
| родовий | напада́ючого | напада́ючої | напада́ючого | напада́ючих |
| давальний | напада́ючому | напада́ючій | напада́ючому | напада́ючим |
| знахідний | напада́ючий, напада́ючого | напада́ючу | напада́юче | напада́ючі, напада́ючих |
| орудний | напада́ючим | напада́ючою | напада́ючим | напада́ючими |
| місцевий | на/у напада́ючому, напада́ючім | на/у напада́ючій | на/у напада́ючому, напада́ючім | на/у напада́ючих |