| | |
| нарахо́вувати – дієслово недоконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | нарахо́вувати |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | нарахо́вуймо |
| 2 особа | нарахо́вуй | нарахо́вуйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | нарахо́вуватиму | нарахо́вуватимемо, нарахо́вуватимем |
| 2 особа | нарахо́вуватимеш | нарахо́вуватимете |
| 3 особа | нарахо́вуватиме | нарахо́вуватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС |
| 1 особа | нарахо́вую | нарахо́вуємо, нарахо́вуєм |
| 2 особа | нарахо́вуєш | нарахо́вуєте |
| 3 особа | нарахо́вує | нарахо́вують |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| нарахо́вуючи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | нарахо́вував | нарахо́вували |
| жін. р. | нарахо́вувала |
| сер. р. | нарахо́вувало |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
| нарахо́вуваний |
| Безособова форма |
| нарахо́вувано |
| Дієприслівник |
| нарахо́вувавши |