| наслу́хати – дієслово доконаного виду | ||
| (довідатися з розмов,чуток по що-небудь; багато почути) | ||
| Інфінітив | наслу́хати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | наслу́хаймо | |
| 2 особа | наслу́хай | наслу́хайте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | наслу́хаю | наслу́хаємо, наслу́хаєм |
| 2 особа | наслу́хаєш | наслу́хаєте |
| 3 особа | наслу́хає | наслу́хають |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | наслу́хав | наслу́хали |
| жін.р. | наслу́хала | |
| сер.р. | наслу́хало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| наслу́хавши | ||