| насту́джений – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | насту́джений | насту́джена | насту́джене | насту́джені |
| родовий | насту́дженого | насту́дженої | насту́дженого | насту́джених |
| давальний | насту́дженому | насту́дженій | насту́дженому | насту́дженим |
| знахідний | насту́джений, насту́дженого | насту́джену | насту́джене | насту́джені, насту́джених |
| орудний | насту́дженим | насту́дженою | насту́дженим | насту́дженими |
| місцевий | на/у насту́дженому, насту́дженім | на/у насту́дженій | на/у насту́дженому, насту́дженім | на/у насту́джених |