| | |
| обману́тися – дієслово доконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | обману́тися, обману́тись |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | обмані́мося, обмані́мось, обмані́мся |
| 2 особа | обмани́ся, обмани́сь | обмані́ться |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | обману́ся, обману́сь | обманемо́ся, обманемо́сь, обмане́мся |
| 2 особа | обмане́шся | обманете́ся, обманете́сь |
| 3 особа | обмане́ться | обману́ться |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол.р. | обману́вся, обману́всь | обману́лися, обману́лись |
| жін.р. | обману́лася, обману́лась |
| сер.р. | обману́лося, обману́лось |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
|
| Безособова форма |
|
| Дієприслівник |
| обману́вшись |