| обі́жраний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | обі́жраний | обі́жрана | обі́жране | обі́жрані |
| родовий | обі́жраного | обі́жраної | обі́жраного | обі́жраних |
| давальний | обі́жраному | обі́жраній | обі́жраному | обі́жраним |
| знахідний | обі́жраний, обі́жраного | обі́жрану | обі́жране | обі́жрані, обі́жраних |
| орудний | обі́жраним | обі́жраною | обі́жраним | обі́жраними |
| місцевий | на/в обі́жраному, обі́жранім | на/в обі́жраній | на/в обі́жраному, обі́жранім | на/в обі́жраних |
| [зневажл.] | ||||