| оду́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | оду́тий | оду́та | оду́те | оду́ті |
| родовий | оду́того | оду́тої | оду́того | оду́тих |
| давальний | оду́тому | оду́тій | оду́тому | оду́тим |
| знахідний | оду́того, оду́тий | оду́ту | оду́те | оду́тих, оду́ті |
| орудний | оду́тим | оду́тою | оду́тим | оду́тими |
| місцевий | на/в оду́тому, оду́тім | на/в оду́тій | на/в оду́тому, оду́тім | на/в оду́тих |