| оспо́рити – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | оспо́рити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | оспо́рмо | |
| 2 особа | оспо́р | оспо́рте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | оспо́рю | оспо́римо, оспо́рим |
| 2 особа | оспо́риш | оспо́рите |
| 3 особа | оспо́рить | оспо́рять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | оспо́рив | оспо́рили |
| жін.р. | оспо́рила | |
| сер.р. | оспо́рило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| оспо́ривши | ||