| посурми́ти1 – дієслово доконаного виду | ||
| (подавати сигнал сурмою якийсь час) | ||
| Інфінітив | посурми́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | посурмі́мо, посурмі́м | |
| 2 особа | посурми́ | посурмі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | посурмлю́ | посурмимо́, посурми́м |
| 2 особа | посурми́ш | посурмите́ |
| 3 особа | посурми́ть | посурмля́ть |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | посурми́в | посурми́ли |
| жін.р. | посурми́ла | |
| сер.р. | посурми́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| посурми́вши | ||