| | | | |
| реінтерпретаці́йний – прикметник | | | | |
| | | | |
| | | | |
| | | | |
| відмінок | однина | множина |
| чол. р. | жін. р. | сер. р. |
| називний | реінтерпретаці́йний | реінтерпретаці́йна | реінтерпретаці́йне | реінтерпретаці́йні |
| родовий | реінтерпретаці́йного | реінтерпретаці́йної | реінтерпретаці́йного | реінтерпретаці́йних |
| давальний | реінтерпретаці́йному | реінтерпретаці́йній | реінтерпретаці́йному | реінтерпретаці́йним |
| знахідний | реінтерпретаці́йний | реінтерпретаці́йну | реінтерпретаці́йне | реінтерпретаці́йні |
| орудний | реінтерпретаці́йним | реінтерпретаці́йною | реінтерпретаці́йним | реінтерпретаці́йними |
| місцевий | на/у реінтерпретаці́йному, реінтерпретаці́йнім | на/у реінтерпретаці́йній | на/у реінтерпретаці́йному, реінтерпретаці́йнім | на/у реінтерпретаці́йних |