| спроси́ти – дієслово доконаного виду | ||
| (запросити прийти, з’явитися куди-небудь усіх або багатьох; скликати) | ||
| Інфінітив | спроси́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | спросі́мо, спросі́м | |
| 2 особа | спроси́ | спросі́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | спрошу́ | спро́симо, спро́сим |
| 2 особа | спро́сиш | спро́сите |
| 3 особа | спро́сить | спро́сять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | спроси́в | спроси́ли |
| жін.р. | спроси́ла | |
| сер.р. | спроси́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| спроси́вши | ||