| стріха́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | стріха́тий | стріха́та | стріха́те | стріха́ті |
| родовий | стріха́того | стріха́тої | стріха́того | стріха́тих |
| давальний | стріха́тому | стріха́тій | стріха́тому | стріха́тим |
| знахідний | стріха́тий | стріха́ту | стріха́те | стріха́ті |
| орудний | стріха́тим | стріха́тою | стріха́тим | стріха́тими |
| місцевий | на/у стріха́тому, стріха́тім | на/у стріха́тій | на/у стріха́тому, стріха́тім | на/у стріха́тих |