| сюрту́чний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | сюрту́чний | сюрту́чна | сюрту́чне | сюрту́чні |
| родовий | сюрту́чного | сюрту́чної | сюрту́чного | сюрту́чних |
| давальний | сюрту́чному | сюрту́чній | сюрту́чному | сюрту́чним |
| знахідний | сюрту́чний | сюрту́чну | сюрту́чне | сюрту́чні |
| орудний | сюрту́чним | сюрту́чною | сюрту́чним | сюрту́чними |
| місцевий | на/у сюрту́чному, сюрту́чнім | на/у сюрту́чній | на/у сюрту́чному, сюрту́чнім | на/у сюрту́чних |