| сідлува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | сідлува́тий | сідлува́та | сідлува́те | сідлува́ті |
| родовий | сідлува́того | сідлува́тої | сідлува́того | сідлува́тих |
| давальний | сідлува́тому | сідлува́тій | сідлува́тому | сідлува́тим |
| знахідний | сідлува́тий, сідлува́того | сідлува́ту | сідлува́те | сідлува́ті, сідлува́тих |
| орудний | сідлува́тим | сідлува́тою | сідлува́тим | сідлува́тими |
| місцевий | на/у сідлува́тому, сідлува́тім | на/у сідлува́тій | на/у сідлува́тому, сідлува́тім | на/у сідлува́тих |