| тара́нячий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | тара́нячий | тара́няча | тара́няче | тара́нячі |
| родовий | тара́нячого | тара́нячої | тара́нячого | тара́нячих |
| давальний | тара́нячому | тара́нячій | тара́нячому | тара́нячим |
| знахідний | тара́нячий, тара́нячого | тара́нячу | тара́няче | тара́нячі, тара́нячих |
| орудний | тара́нячим | тара́нячою | тара́нячим | тара́нячими |
| місцевий | на/у тара́нячому, тара́нячім | на/у тара́нячій | на/у тара́нячому, тара́нячім | на/у тара́нячих |