| тарува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | тарува́тий | тарува́та | тарува́те | тарува́ті |
| родовий | тарува́того | тарува́тої | тарува́того | тарува́тих |
| давальний | тарува́тому | тарува́тій | тарува́тому | тарува́тим |
| знахідний | тарува́тий | тарува́ту | тарува́те | тарува́ті |
| орудний | тарува́тим | тарува́тою | тарува́тим | тарува́тими |
| місцевий | на/у тарува́тому, тарува́тім | на/у тарува́тій | на/у тарува́тому, тарува́тім | на/у тарува́тих |