| труднува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | труднува́тий | труднува́та | труднува́те | труднува́ті |
| родовий | труднува́того | труднува́тої | труднува́того | труднува́тих |
| давальний | труднува́тому | труднува́тій | труднува́тому | труднува́тим |
| знахідний | труднува́тий | труднува́ту | труднува́те | труднува́ті |
| орудний | труднува́тим | труднува́тою | труднува́тим | труднува́тими |
| місцевий | на/у труднува́тому, труднува́тім | на/у труднува́тій | на/у труднува́тому, труднува́тім | на/у труднува́тих |