| трьохопо́рний – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | трьохопо́рний | трьохопо́рна | трьохопо́рне | трьохопо́рні |
| родовий | трьохопо́рного | трьохопо́рної | трьохопо́рного | трьохопо́рних |
| давальний | трьохопо́рному | трьохопо́рній | трьохопо́рному | трьохопо́рним |
| знахідний | трьохопо́рний | трьохопо́рну | трьохопо́рне | трьохопо́рні |
| орудний | трьохопо́рним | трьохопо́рною | трьохопо́рним | трьохопо́рними |
| місцевий | на/у трьохопо́рному, трьохопо́рнім | на/у трьохопо́рній | на/у трьохопо́рному, трьохопо́рнім | на/у трьохопо́рних |