| трі́снутий – прикметник | ||||
| (який має тріщину) | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | трі́снутий | трі́снута | трі́снуте | трі́снуті |
| родовий | трі́снутого | трі́снутої | трі́снутого | трі́снутих |
| давальний | трі́снутому | трі́снутій | трі́снутому | трі́снутим |
| знахідний | трі́снутий | трі́снуту | трі́снуте | трі́снуті |
| орудний | трі́снутим | трі́снутою | трі́снутим | трі́снутими |
| місцевий | на/у трі́снутому, трі́снутім | на/у трі́снутій | на/у трі́снутому, трі́снутім | на/у трі́снутих |