| туманува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | туманува́тий | туманува́та | туманува́те | туманува́ті |
| родовий | туманува́того | туманува́тої | туманува́того | туманува́тих |
| давальний | туманува́тому | туманува́тій | туманува́тому | туманува́тим |
| знахідний | туманува́тий | туманува́ту | туманува́те | туманува́ті |
| орудний | туманува́тим | туманува́тою | туманува́тим | туманува́тими |
| місцевий | на/у туманува́тому, туманува́тім | на/у туманува́тій | на/у туманува́тому, туманува́тім | на/у туманува́тих |
| [розм.] | ||||