| ту́чити – дієслово недоконаного виду | ||
| Інфінітив | ту́чити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ту́чмо | |
| 2 особа | туч | ту́чте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ту́читиму | ту́читимемо, ту́читимем |
| 2 особа | ту́читимеш | ту́читимете |
| 3 особа | ту́читиме | ту́читимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ту́чу | ту́чимо, ту́чим |
| 2 особа | ту́чиш | ту́чите |
| 3 особа | ту́чить | ту́чать |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| ту́чачи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | ту́чив | ту́чили |
| жін. р. | ту́чила | |
| сер. р. | ту́чило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| ту́чивши | ||