| удосто́їти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | удосто́їти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | удосто́ймо | |
| 2 особа | удосто́й | удосто́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | удосто́ю | удосто́їмо, удосто́їм |
| 2 особа | удосто́їш | удосто́їте |
| 3 особа | удосто́їть | удосто́ять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | удосто́їв | удосто́їли |
| жін.р. | удосто́їла | |
| сер.р. | удосто́їло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| удосто́єний | ||
| Безособова форма | ||
| удосто́єно | ||
| Дієприслівник | ||
| удосто́ївши | ||