| умости́ти – дієслово доконаного виду | ||
| Інфінітив | умости́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | умості́мо, умості́м | |
| 2 особа | умости́ | умості́ть |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | умощу́ | умо́стимо, умо́стим |
| 2 особа | умо́стиш | умо́стите |
| 3 особа | умо́стить | умо́стять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | умости́в | умости́ли |
| жін.р. | умости́ла | |
| сер.р. | умости́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| умо́щений | ||
| Безособова форма | ||
| умо́щено | ||
| Дієприслівник | ||
| умости́вши | ||