| учаро́ваний – дієприкметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | учаро́ваний | учаро́вана | учаро́ване | учаро́вані |
| родовий | учаро́ваного | учаро́ваної | учаро́ваного | учаро́ваних |
| давальний | учаро́ваному | учаро́ваній | учаро́ваному | учаро́ваним |
| знахідний | учаро́ваний, учаро́ваного | учаро́вану | учаро́ване | учаро́вані, учаро́ваних |
| орудний | учаро́ваним | учаро́ваною | учаро́ваним | учаро́ваними |
| місцевий | на/в учаро́ваному, учаро́ванім | на/в учаро́ваній | на/в учаро́ваному, учаро́ванім | на/в учаро́ваних |