| | |
| арешто́вувати – дієслово недоконаного виду | | |
| | |
| | |
| | |
| Інфінітив | арешто́вувати |
| однина | множина |
| Наказовий спосіб |
| 1 особа | | арешто́вуймо |
| 2 особа | арешто́вуй | арешто́вуйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС |
| 1 особа | арешто́вуватиму | арешто́вуватимемо, арешто́вуватимем |
| 2 особа | арешто́вуватимеш | арешто́вуватимете |
| 3 особа | арешто́вуватиме | арешто́вуватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС |
| 1 особа | арешто́вую | арешто́вуємо, арешто́вуєм |
| 2 особа | арешто́вуєш | арешто́вуєте |
| 3 особа | арешто́вує | арешто́вують |
| Активний дієприкметник |
|
| Дієприслівник |
| арешто́вуючи |
| МИНУЛИЙ ЧАС |
| чол. р. | арешто́вував | арешто́вували |
| жін. р. | арешто́вувала |
| сер. р. | арешто́вувало |
| Активний дієприкметник |
|
| Пасивний дієприкметник |
|
| Безособова форма |
|
| Дієприслівник |
| арешто́вувавши |