| в’язкува́тий – прикметник | ||||
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | в’язкува́тий | в’язкува́та | в’язкува́те | в’язкува́ті |
| родовий | в’язкува́того | в’язкува́тої | в’язкува́того | в’язкува́тих |
| давальний | в’язкува́тому | в’язкува́тій | в’язкува́тому | в’язкува́тим |
| знахідний | в’язкува́тий | в’язкува́ту | в’язкува́те | в’язкува́ті |
| орудний | в’язкува́тим | в’язкува́тою | в’язкува́тим | в’язкува́тими |
| місцевий | на/у в’язкува́тому, в’язкува́тім | на/у в’язкува́тій | на/у в’язкува́тому, в’язкува́тім | на/у в’язкува́тих |